silonliine
@silonliine
0
takipçi
0
takip edilen
0
Henüz forum yorumu yok
Henüz hiç forum yorumu yapmamışsınız
merhabaa, bu bölüme ilk ve son yorumum olacak muhtemelen o yüzden biraz uzun olacak; 2020’de başladığım öfa yolculuğu sanırım kendi içimde hiç bitmeyecek. Öfa ile kendimi o kadar bağdaştırmışım ki ilk dövmem yamuk yumuk çizilmiş bir balık dövmesiydi. Tam omzuma. Yüklerimizin bizi bir an olsun rahat bırakmadığı o bölgemize. Hep ağrıyarak, acıyarak “Ben buradayım!” dediği o bölgeye. Bu hikayedeki her karakteri içtenlikle kabul etmemin nedeni nedir bilemiyorum ama Yosun-Özgür’den daha çok Çınar, Anıl, Pınar ve hatta bazen Levent’i bile benimsemişim. Rol modelimi Özgür yapmışım ancak Yosunun ta kendisi olduğumu bi hayli unutmuşum. Yosun kendini doğurmaya karar verdiğinde ona paralel aynı şeye karar verdim. Ben bir oyuncak bebek değilim, dedim kendime. Kimsenin cinsel dürtülerini bastırmak zorunda değilim, kimsenin sevgi bebeği değilim istediğinde sevgi vereyim; insanım nihayetinde ama hatalı ama sevaplı. Bende buradayım ya, kendi kendime konuşurum, gülerim, ağlarım, yaşarım ya yaşarım. Bende insanım; kendime aitim. Yosun’un beni geliştirdiğinin zaten farkındaydım fakat mütammadiyen doğum yapma sırası bana geçti; kadın önce kendini doğurmaya başlamalıymış. Teşekkür ederim Yosun, teşekkür ederim Büşra Yılmaz. Hayat bize neler getirir bilemeyiz tabii ama hak ettiğimiz çiçekli yollar kızlarım, ben bizi seviyorum, insanız nihayetinde, günahıyla sevabıyla. Hoşça kal❤️
Henüz repost yok
Bu kullanıcı henüz herhangi bir alıntıyı repost etmemiş.
Yorumlarım
merhabaa, bu bölüme ilk ve son yorumum olacak muhtemelen o yüzden biraz uzun olacak; 2020’de başladığım öfa yolculuğu sanırım kendi içimde hiç bitmeyecek. Öfa ile kendimi o kadar bağdaştırmışım ki ilk dövmem yamuk yumuk çizilmiş bir balık dövmesiydi. Tam omzuma. Yüklerimizin bizi bir an olsun rahat bırakmadığı o bölgemize. Hep ağrıyarak, acıyarak “Ben buradayım!” dediği o bölgeye. Bu hikayedeki her karakteri içtenlikle kabul etmemin nedeni nedir bilemiyorum ama Yosun-Özgür’den daha çok Çınar, Anıl, Pınar ve hatta bazen Levent’i bile benimsemişim. Rol modelimi Özgür yapmışım ancak Yosunun ta kendisi olduğumu bi hayli unutmuşum. Yosun kendini doğurmaya karar verdiğinde ona paralel aynı şeye karar verdim. Ben bir oyuncak bebek değilim, dedim kendime. Kimsenin cinsel dürtülerini bastırmak zorunda değilim, kimsenin sevgi bebeği değilim istediğinde sevgi vereyim; insanım nihayetinde ama hatalı ama sevaplı. Bende buradayım ya, kendi kendime konuşurum, gülerim, ağlarım, yaşarım ya yaşarım. Bende insanım; kendime aitim. Yosun’un beni geliştirdiğinin zaten farkındaydım fakat mütammadiyen doğum yapma sırası bana geçti; kadın önce kendini doğurmaya başlamalıymış. Teşekkür ederim Yosun, teşekkür ederim Büşra Yılmaz. Hayat bize neler getirir bilemeyiz tabii ama hak ettiğimiz çiçekli yollar kızlarım, ben bizi seviyorum, insanız nihayetinde, günahıyla sevabıyla. Hoşça kal❤️