Mishaland

o kadar zaman geçti ki seni tanımamın ardından, sen benim kafamdaki seslerimin uğuldadığı bir tepeydin. hem güç veren hem de silikleştiren. o zamanlar henüz küçücüktüm kalbimdeyse tonla ağırlık vardı sanki bedenimin aksine. kendimi bir uçurumun tepesinden bırakıyormuş gibi hissettiğim bir anda buldum seni. düştüğüm yer bir bataklıktı ve daha da içine çekiyordu sanki. bense kurtulmak için çırpınırken bir girdapta döner gibi istiflenmiştim olduğum yere. günler günleri, aylar ayları, yıllar yılları kovaladı durdu bozuk bir saat gibi bile günde iki kez doğruyu göremedim, doğru bir mutluluğu. seni ilk tanıdığımda yosun gibi duygu seliydim. şimdiyse bir bay k. gibi duygu cansızıyım. kovalamaca devam ederken neyim varsa alıp götürmüş de öylece kalakalmışım sanki. az önce yıllardır yapamadığım şeyi yapıp kibrit çöpü mezarlığını bitirdim. sanki yıllar öncesine gitmiş gibi hislerim zihnime nüksetti, aydınlığa yükseldim. bazı şeyleri hâlâ hissedebilmek güzel. seni çok seviyorum. hiç görmesek de. ve hiç görmediğim birini sevebiliyor olduğum için mutluyum. hâlâ canlı kalan bir yerlerim varmış. artık acı bize hiç uğramasın lütfen...